Алег
Кулеша

Алег Кулеша нарадзіўся 5 кастрычніка 1971. Да затрымання жыў у Пружанах.

Алега асудзілі да 19 месяцаў калоніі па берасцейскай «справе карагодаў». Паведамлялася, што адміністрацыя ўстановы ціснула на палітвязня за выкарыстанне беларускай мовы.

Алег цалкам адбыў тэрмін і знаходзіцца на волі.

"Глядзі, пачуй, прабач..."

Глядзі, вярнуўся я з турмы.
Там зведаў краты, кайданы, –
Вар’яцтва тамашняй гурмы…
Вярнуўся нібыта з вайны.

Прабач, вярнуўся я з турмы.
Даруй мне гэту недарэчнасць.
Як быццам там адбыў я вечнасць.
Вярнуўся нібыта з вайны…

Дзівісь, вярнуўся я з турмы.
І сіл маіх не натта многа,
Бадай, што страціў веру ў Бога!
Вярнуўся нібыта з вайны.

Пачуй, вярнуўся я з вайны…
Сварыся, лайся сколь заўгодна.
Ды й толькі прытулі лагодна
Бо сёння я прыйшоў з турмы…


Вярнуўся сёння я з вайны….

"Жніво"

 

Паглядзіце ў Берасці
Чэргі ля СІЗА –
Натварыла нейкая
Гніда-грамада.

“Прастытуткі” розныя
Танчаць карагоды –
І з таго краіна ўся
Стала з ног на рогі.

Вось зямную здзьвінулі
Гэткія брыдоты,
І таму АМАПаўцам
Час не да сумоты.

“Наркаманы” – сволачы
Боты паздымалі
І нагамі босымі
На лаву паўставалі.

Зноў сцягамі гойдаюць –
Нікчэмныя скаты.
А чаго чакаць яшчэ
Ад гэтай сраматы.

Толькі вось са сховішча
Прыгналі вадамёты,
Ды й шчэ ўсталявалі
На дахах кулямёты.

“”Красаўчыкі” – наўвогул
“Любят свой народ” :
Будуць ведаць сволачы
Як танчыць карагод…

Стаяць людзі з торбамі
Ў чэргах ля СІЗА.
Адбыліся выбары –
Стогне грамада…

У мове і ў вершах, у светлых людзях, што ў цёмных месцах, – Беларусь Жыве.

Алег
Кулеша

Алег Кулеша нарадзіўся 5 кастрычніка 1971. Да затрымання жыў у Пружанах.

Алега асудзілі да 19 месяцаў калоніі па берасцейскай «справе карагодаў». Паведамлялася, што адміністрацыя ўстановы ціснула на палітвязня за выкарыстанне беларускай мовы.

Алег цалкам адбыў тэрмін і знаходзіцца на волі. 

"Глядзі, пачуй, прабач..."

Глядзі, вярнуўся я з турмы.
Там зведаў краты, кайданы, –
Вар’яцтва тамашняй гурмы…
Вярнуўся нібыта з вайны.

Прабач, вярнуўся я з турмы.
Даруй мне гэту недарэчнасць.
Як быццам там адбыў я вечнасць.
Вярнуўся нібыта з вайны…

Дзівісь, вярнуўся я з турмы.
І сіл маіх не натта многа,
Бадай, што страціў веру ў Бога!
Вярнуўся нібыта з вайны.

Пачуй, вярнуўся я з вайны…
Сварыся, лайся сколь заўгодна.
Ды й толькі прытулі лагодна
Бо сёння я прыйшоў з турмы…


Вярнуўся сёння я з вайны….

"Жніво"

 

Паглядзіце ў Берасці
Чэргі ля СІЗА –
Натварыла нейкая
Гніда-грамада.

“Прастытуткі” розныя
Танчаць карагоды –
І з таго краіна ўся
Стала з ног на рогі.

Вось зямную здзьвінулі
Гэткія брыдоты,
І таму АМАПаўцам
Час не да сумоты.

“Наркаманы” – сволачы
Боты паздымалі
І нагамі босымі
На лаву паўставалі.

Зноў сцягамі гойдаюць –
Нікчэмныя скаты.
А чаго чакаць яшчэ
Ад гэтай сраматы.

Толькі вось са сховішча
Прыгналі вадамёты,
Ды й шчэ ўсталявалі
На дахах кулямёты.

“”Красаўчыкі” – наўвогул
“Любят свой народ” :
Будуць ведаць сволачы
Як танчыць карагод…

Стаяць людзі з торбамі
Ў чэргах ля СІЗА.
Адбыліся выбары –
Стогне грамада…

У мове і ў вершах, у светлых людзях, што ў цёмных месцах, – Беларусь Жыве.